Zespół Szkolno - Gimnazjalny w Łącku istnieje od VI 2001r. Wtedy to
Szkoła Podstawowa i Gimnazjum stały się jedną instytucją.

Nie oznacza to jednak, iż wcześniej oświatna na ziemiach łąckich nie istniała.

W okresie, kiedy społeczność Łącka i jego okolic wznosi kościół parafialny, datuje się powstanie szkółki parafialnej, która posiada za sobą może już i pięciowiekową tradycję.

Była ona pod nadzorem i zwierzchnictwem księży proboszczów, którz byli jej nauczycielami. Z biegiem czasu dostaje ona nauczycieli organistów, utrzymując się z dóbr będących własnością Klasztoru Klarysek w Starym Sączu. Od nauk w niej wykładanych nosiła nazwę szkoły trywialnej, zaś po uwolnieniu się spod zwierzchnictwa władzy kościelnej przyjęła nazwę Szkoły Ludowej.

Szkółka mieściła się w budynku szpitalnym w jednej sali, którą darowała Dorota Bylicka Ksieni starosądecka w 1577r. W 1596r. wizytator parafii łąckiej, ksiądz Kazimierski wspomina o nieodpowiednich warunkach egzystencji szkoły, a w 1608r. wizytator ksiądz Januszewski określając zarobki byłego kierownika szkoły Macieja z Nura, który za wykonywanie swojego zawodu otrzymywał: 30 groszy od proboszcza, snopki zboża wartości 20 florenów, datki uczniów klerykatury w wys. 5 florenów, oraz obrót szkolny na swoje potrzeby.

Szczególną uwagę zwracano na naukę śpiewu kościelnego i naukę rzemiosł dla chłopców. Nauczyciele łąccy wykonywali poza swoim zawodem również inne dodatkowe zajęcia, jak np. Pisarzy Wiejskiego Sądu Okręgowego w Łącku.
W księgach sądowych Wiejskiego Klucza Łąckiego nadmienia się o kształceniu dzieci łąckich w szkołach w Sączu lub Krakowie. W roku 1476 wpisany został na Uniwersytet Krakowski niejaki Abroży syn Konrada z Łącka, a w roku 1729 wymieniono Wojciecha Ćwika z Czernca syna Antoniego i Anny.

W 1856 roku władze austryjackie przydzieliły szkółkę w Łącku pod nadzór CK Starostwa w Krościenku. Skutkiem zwiększania się liczby uczniów w szkole CK Rada Szkolna Okręgowa pismem z dn. 15.VI.1875 r. przekształca szkołę w Łącku na dwuklasową, natomiast w 1892 r na trzyklasową szkołę.
Do obwodu szkoły w Łącku należały wsie: Łącko,Łączki/kolonia niemiecka Wiesendorf/Czerniec, Maszkowice, Kicznia, Zabrzeż, Zarzecze.

Lekcje odbywały się w budynku szpitalnym w dwóch izbach, natomiast trzecia izba została wynajęta po byłym szynku plebańskim u Jakuba Filipa przybyłego z Bawarii. Budynek ten zalicza się do najstarszych budynków w Łącku i znajduje się po prawej stronie ulicy Ks. Piaskowego naprzeciw łąckiego kościoła. Za byłych kierowników dwyklasowej Szkoły Ludowej od 1856 roku, którym kolejno byli: Fruziński Franciszek 24 lata pracy, Sośniak Ferdynand - 7 lat pracy, Bogusz Filip - 9 lat pracy, Bysiek Wojciech - 1 rok na zastępstwie jako nauczyciel tej szkoły, nie notuje się specjalnych zmian w zakresie jej organizacji.
Dopiero od 1898 roku, kiedy dwuklasową Szkołę Ludową w Łącku objął
Stanisław Wilkowicz, przechodzi ona reorganizację tak, że do roku 1925 - na podstawie zezwolenia Kuratorium Okręgu Szkolnego w Krakowie - Szkoła Powszechna w Łącku została pełną szkołą siedmioklasową. Rozwój organizacyjny szkoły został dokonany dzięki inicjatywie Stanisława Wilkowicza. To on założył 20-arową szkółkę sadowniczą, w której hodował jabłonie, gruszę, orzechy włoskie. Pomagał uczniom zdolnym, a biednym, tym którzy przynosili nasiona dzikich drzewek, dawał przybory szkolne. Absolwentów obdarowywał zaszczepionymi dzewkami owocowymi. Drzewka wyrosłe z nasion dzikich jabłoni szczepił i uszlachetniał. Gospodarzom, którzy chcieli sadzić jabłoniechętnie służył radą. Był znanym i cenionym pedagogiem. To Pan Stanisław Wilkowicz uczył dzieci zakładać szkółki owocowe, sadzić, szczepić i pielęgnować uszlachetnione jabłonie. Funkcję kierownika szkoły pełnił do 1 pażdziernika 1927r. chwili przejścia na emeryturę.

Do dzisiaj podróżni odwiedzający ziemię łącką mogą podziwiać piękne sady jabłoni i śliw otaczające okolicę.